हॅल्लो…. हॅल्लो…

मुलगी – हॅल्लो…. हॅल्लो…
मम्मी – हां हॅल्लो…
मुलगी – हॅल्लो, मम्मी मी बोलतेय.
मम्मी – अग बोल आणि आवाजाला काय झालय तुझ्या ?
मुलगी – बसलाय.
मम्मी – कशाने गं ?
मुलगी – आईसक्रिम
मम्मी – मग काही घेतलस की नाही ?
मुलगी – घेतलं ना. दुसरं आईसक्रिम.. म्हटलं काट्यानेच
काटा काढावा.
मम्मी – सुपीक आहेस हो, आज अचानक कसा काय फोन
केलास ?
मुलगी – अग,’करेन करेन’म्हणत होते. जमलच नाही. तसं
आताच कळलय यापुढे आमचं बिल कंपनी भरणार म्हणून.
तसा केला फोन.
मम्मी – खरच की काय ?
मुलगी – मग. हवं तेवढं बोलू. फुल्ल टॉकटाईम आहे.
मम्मी – बरं, तू कशी आहेस ?
मुलगी – कशी काय ? तशीच आहे. पाच फुट दोन इंच, रंग
गोरा…
मम्मी – अग कशी म्हणजे … मजेत आहेस ना ?
मुलगी – अगदी मजेत.
मम्मी – आणि जावयबापू काय म्हणताहेत ?
मुलगी – कुठे काय म्हणतोय तो ? घरात असला तर म्हणेल
ना ?
मम्मी – देवा, तुझी सेकंड लेंग्वेज निदान
मराठी घ्यायला हवी होती. कसे आहेत जावयबापू ? मजेत
आहेत ना ?
मुलगी – काय माहीत. असेल कदाचित. त्याचा ना एक
प्रोब्लेमच झालाय.
मम्मी – काय ग, काय झालं ?
मुलगी – कसं सांगू ? लाज वाटते बघ सांगायला.
मम्मी – अरे देवा, अस झालय तरी काय ?
मुलगी – अग त्याला ना…… अॅसिडीटी झालीय.
मम्मी – अॅसिडीटी ?
मुलगी – हो ना…. त्याला हा प्रोब्लेम छोटाच
वाटतो पण मला किती मोठा प्रोब्लेम होतो म्हणून
सांगू ?
मम्मी – तुला कसला ग प्रोब्लेम ?
मुलगी – अगं, हा कायम पोट धरून आणि मी नाक धरून.
मम्मी – पण अचानक अॅसिडीटी कशी काय झालीय ?
मुलगी – काही नाही ग. हा सगळा बाहेरख्यालीपणाचा
परिणाम
मम्मी – अग, काय बोलतेस काय तू ?
मुलगी – खरं तेच सांगतेय.
मम्मी – इतक्या कॅज्युअली कसं काय बोलू शकतेस ?
मुलगी – आता जे आहे ते आहे. सांगायला लाज कसली ?
मम्मी – म्हणजे
तुला त्याचा हा बाहेरख्यालीपणा चालतो ?
मुलगी – नाईलाज आहे ग माझा. मी तरी काय करू ?
मला नाही जमत.. सकाळी सकाळी उठायला…
डबा बनवायला..
मम्मी – आता हा डबा कुठे आला मध्येच ?
मुलगी – अग, मी जेवणाचा डबा बनवून देत नाही म्हणून तर
तो…
मम्मी – तुला हे बोलवतं तरी कसं ? एवढ्याश्या कारणांमुळे
तो दुसर्या बायकांकडे जातो आणि तू…
मुलगी – अग मीच सांगितल त्याला. जा म्हणून.
मम्मी – तू ?
मुलगी – घरगुती जेवण असतं त्या बायकांकडे. पण
याला काही स्वतःची अक्कल आहे की नाही ? रोज रोज
ती करी, बिरयाणी कशाला खायची ? असलं चमचमीत
खाल्ल्यावर होणारच ना अॅसिडीटी.
मम्मी – तू काय बोलतेयस हेच मला कळत नाही.
मुलगी – अग, असं उठसुठ बाहेर खाल्ल तर मग दुसरं काय
होणार ?
मम्मी – याला तू बाहेरख्यालीपणा म्हणतेस ?
मुलगी – असं काय करतेस ? तुझं मराठी एकदम विक झालय
बघ. बाहेर खाण्याला हाच शब्द आहे मराठीत.
मम्मी – कळलं तुझ ज्ञान. एक काम कर, रोज त्याला दुध देत
जा.
मुलगी – चल…. काहीतरीच काय ? दुध प्यायला तो काय
कुक्कुलं बाळ आहे ?
मम्मी – अगं, माझ्या बाये, थंड दुध देत जा. त्याने
अॅसिडीटी कमी होईल. अजून काही प्रोब्लेम नाही ना ?
मुलगी – नाही कसा ? हल्ली फारच आंबटशौकीन झालय
तो.
मम्मी – अरे देवा, हे आता काय नवीन ?
मुलगी – हो ना. परवा कैर्या घेऊन आला, काल आवळे
आणि आज लिंबू आणणार आहे म्हणे. लोणचं कर म्हणतो ?
मला कुठे येतय ते ? आंबटशौकीन कुठचा !
मम्मी – माझ्याकडे पाठव.
मुलगी – त्याला ?
मम्मी – गधडे, कैर्या, आवळे माझ्याकडे पाठव. मी देईन
लोणचं बनवून.
मुलगी – तुला कुठे येतं लोणचं बनवायला ? आपल्याकडे तर
जेवणसुद्धा बाबाच बनवतात. लोणचं बनवायला शिकले
की काय ते ?
मम्मी – बाबा ? अग तुझे बाबा जाऊन चार वर्षे झाली ?
विसरलीस की काय ? तू मधूराच बोलतेयस ना ?
मुलगी – नाही. हो मी माधुरी..Sorry हं मधुराची मम्मी,
बहुधा राँगनंबर लागला. हि हि हि
ओळख असू द्यात …..

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

तुमचा अभिप्राय नोंदवा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदल )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदल )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदल )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदल )

Connecting to %s

%d bloggers like this: